Modernizacja węzłów łożyskowych kół czerpakowych w KWB "Adamów" SA

W kopalniach węgla brunatnego, eksploatujących starsze typy maszyn, dużymi problemami były łożyskowania kół czerpakowych. Awarie tych węzłów wiązały się z większymi kosztami i kłopotliwą naprawą. Przy dużych obciążeniach i ciężkich warunkach pracy, oprawy tych łożysk wykazywały małą sztywność i podatność na odkształcenia. Trwałość łożysk wynosiła średnio od 1 do 2 lat na koparkach SchRs-800 i ok. 2 lata na koparce KWK-1200M.

Dążąc do obniżenia kosztów eksploatacji i wydłużenia przebiegów międzyremontowych, w oparciu o własne rozwiązania, zaprojektowano i wdrożono na tych koparkach nowe łożyskowania kół czerpakowych.

Modernizacje rozpoczęto na koparkach SchRs-800. Pierwszą przeprowadzono w roku 1996, a następne w 1997 i 1998 r. Modernizacja polegała na zastosowaniu łożyska o większej nośności i niedzielonej oprawy z ulepszonym uszczelnieniem. Trwałość tego zespołu wzrosła kilkakrotnie. Pierwsze łożysko wymienione zostało po 8 latach podczas remontu głównego, pozostałe pracują do tej pory.

Na koparce KWK-1200M modernizację łożyskowania przeprowadzono w roku 2001 przy okazji modernizacji zespołu napędowego układu urabiania. Korzystano przy tym z doświadczeń zdobytych na koparkach SchRs800. W tym przypadku również zastosowano niedzieloną, specjalnie zaprojektowaną oprawę o dużej sztywności i łożysko o większej trwałości. Niebagatelne znaczenie dla trwałości łożysk ma czystość. Dlatego do uszczelnienia zastosowano dodatkowo podwójne pierścienie typu v-ring. Węzeł ten pracuje do chwili obecnej bez objawów zużycia.

Na podstawie zdobytego doświadczenia można stwierdzić, że dla uzyskania dużej żywotności łożysk wolnoobrotowych niezbędne jest:

• stosowanie opraw łożyskowych o małej odkształcalności zapewniających wysoką dokładność osadzenia łożyska,
• zachowanie dużej czystości w komorze łożyskowej,
• stosowanie smarów z dodatkami typu EP do wysokich obciążeń,
• stosowanie markowych łożysk.