Wnioski z Konferencji
W trakcie konferencji wygłoszono 10 referatów obejmujących
zagadnienia:
- Aktualnej struktury produkcji paliw z surowców
energetycznych w Polsce.
- Dotychczasowych doświadczeń światowych w
zakresie podziemnego procesowania kopalin stałych w paliwa płynne i gazowe.
- Dotychczasowych doświadczeń krajowych w
zakresie otworowych metod pozyskiwania surowców stałych.
- Stanu wiedzy w zakresie przeróbki chemicznej
węgla w paliwa płynne.
- Historii rozwoju i aktualnego stanu
technologii napowierzchniowego zgazowania węgla.
- Koncepcji w zakresie podziemnego zgazowania złóż
węgla.
- Oceny przydatności polskich złóż węgla
brunatnego dla podziemnego zgazowania.
- Możliwości wykorzystania węgla jako paliwa
dla ogniw paliwowych.
- Rozwoju technik wiertniczych i możliwości
wykorzystania zasobów metanu.
- Możliwości składowania CO2 w złożach
ropy naftowej na Bałtyku.

Z przedstawionych referatów i szerokiej
dyskusji wynikają następujące wnioski:
- Technologię zgazowania węgla zarówno w instalacjach
napowierzchniowych jak i pod ziemią zaliczyć należy do tzw. Czystych
Technologii Węglowych. Technologie te zapewniają ograniczenie uciążliwości
gospodarki dla środowiska naturalnego, m.in. poprzez zmniejszenie emisji gazów
cieplarnianych do atmosfery.
- Konieczna jest rozbudowa potencjału branży przetwórstwa
węgla kamiennego i brunatnego, a w szczególności szerokie zastosowanie
technologii IGCC dla produkcji syngazu w oparciu o paliwo węglowe.
- Obecnie na świecie istnieje ponad 150 instalacji do
produkcji syngazu, dla których bazę surowcową stanowi węgiel wydobywany jest
przy wykorzystaniu metod konwencjonalnych. Technologia ta jest technologią
doskonaloną od kilkudziesięciu lat i zapewnia produkcję paliw syntetycznych
m. in. dla bloków energetycznych o wysokiej sprawności.
- Z racji na bazę surowcową Polski technologia naziemnego
zgazowania powinna stać się pierwszej kolejności przedmiotem zainteresowania
krajowych koncernów górniczo-energetycznych i chemicznych.
- Z racji na niską uciążliwość dla środowiska
technologia naziemnego zgazowania powinna otrzymać wsparcie rządu jako
technologia strategiczna dla rozwoju energetyki i chemii opartej na krajowych
zasobach surowcowych.
- Technologia podziemnego zgazowania węgla (PZW) jest
technologią badaną od kilkudziesięciu lat. Wyniki tych eksperymentów nie
pozwalają jeszcze na stwierdzenie, że metoda ta jest już w pełni opanowana
pod względem przebiegu procesu podziemnego zgazowania węgla w złożu. Dlatego
postuluje się o jak najszybsze przeprowadzenie badań i eksperymentów na
krajowych złożach węgla brunatnego i kamiennego. Metoda ta umożliwia
produkcję gazu z węgla brunatnego oraz kamiennego na potrzeby lokalnej
energetyki. Zastosowanie tej technologii na powszechną skalę umożliwiłoby
budowę rozproszonego systemu zaopatrzenia w energię. Przyczyniłoby się do
zwiększenia poziomu bezpieczeństwa energetycznego kraju.
- Z aktualnego stanu wiedzy wynika, że procesowi
podziemnego zgazowania mogą być wykorzystane złoża, które spełniają określone
wymagania środowiskowe.
- Na wstępnym etapie rozpoznania oraz przy uwzględnieniu
wyników doświadczeń pilotowych prowadzonych w różnych krajach świata,
stwierdzić można, że dla celów testów pilotowych mogą być przydatne tylko
niektóre polskie złoża węgla brunatnego.
- Konieczne jest podjęcie interdyscyplinarnych badań
naukowych mających na celu:
- opracowanie jednoznacznych kryteriów
geologicznych dla prowadzenia testów i doświadczeń pilotowych PZW łącznie z
wprowadzeniem formalnych kryteriów bilansowości dla złóż szczególnie użytecznych
dla zastosowania tej technologii; ustaleniem takich kryteriów powinna zająć
się Komisja Zasobów Kopalin przy Ministrze Środowiska.
- geologiczne udokumentowanie złóż węgla
mogących stanowić bazę surowcową dla produkcji gazu przy wykorzystaniu metod
otworowych; złoża przydatne do PZW (w szczególności złoża węgla
brunatnego) nie są do dnia dzisiejszego praktycznie w ogóle rozpoznane,
ponieważ wykonane dotychczas w Polsce prace dokumentacyjne dotyczyły wyłącznie
złóż przewidzianych do eksploatacji odkrywkowej, do której są przydatne złoża
o diametralnie odmiennych parametrach; ze względu na bezpieczeństwo
procesu technologia PZW wymaga ponadto uzyskania znacznie dokładniejszej
informacji o budowie geologicznej złóż niż technologie konwencjonalne.
- Technologia podziemnego zagazowania może stanowić uzupełnienie
dla konwencjonalnych metod pozyskiwania surowców energetycznych. Doskonalenie
tej technologii pozwolić może na zwiększanie udziału gazu na rynku
surowcowym, a co za tym idzie zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych do
atmosfery.
- Należy określić zakres i program badań rozwojowych,
które winny być traktowane jako priorytetowe. Ich celem powinna być aplikacja
technologii na skalę przemysłową oraz jej dalsze doskonalenie.
- Celem nadrzędnym podjęcia interdyscyplinarnych badań
nad technologią PZW jest zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju.
- Produkcja gazu przy wykorzystaniu otworowych metod
zgazowania węgla może stanowić ważny element w budowaniu wspólnego systemu
bezpieczeństwa krajów UE.
- Z racji na posiadane zasoby, kadry inżynierskie i
naukowe, dotychczasowe doświadczenia i potencjał badawczy, a także
możliwości finansowania badań, Polska jest predysponowana do podjęcia się
roli lidera w badaniach i aplikacji technologii podziemnego zgazowania węgla w
na szeroką skalę w UE.
- Ważnym elementem zwiększenia poziomu bezpieczeństwa
energetycznego kraju powinno stać się wykorzystanie krajowych zasobów metanu
pochodzących z pokładów węgla kamiennego. Wykorzystanie rozpoznanych zasobów
tego surowca przy niezbędnych inwestycjach może zwiększyć się nawet
dwukrotnie.
- Wobec dużych zasobów metanu w złożach węgla
szacowanych na ponad 150 mld m3, celowym byłoby powtórne
przeanalizowanie i powrócenie do projektów eksploatacji. Zasoby metanu przewyższające
udokumentowane ilości w klasycznych złożach gazu ziemnego stanowiłyby bardzo
istotny margines bezpieczeństwa energetycznego Polski, zwłaszcza w sytuacji możliwych
perturbacji dostaw gazu z różnych kierunków.
- Możliwości techniczne Polski w kontekście
wykonywania otworów eksploatacyjnych z powierzchni, tak pionowych jak i
kierunkowych, są wystarczające do rozwinięcia projektów metanowych.
- AGH wnioskuje o przygotowanie, sfinansowanie
i zrealizowanie projektu badawczo-eksperymentalnego dotyczącego procesów i technologii
eksploatacji metanu z pokładów węgla z wykorzystaniem technik wiertniczych.
- AGH jest jednostką w pełni kompetentną do
przeprowadzenia całości projektu w wyżej opisanym zakresie. Jedną z możliwości
jest utworzenie odpowiedniego konsorcjum pod kierownictwem AGH.
- Wskazane jest, aby w strukturze Ministerstwa
Gospodarki powołana została odpowiednia instytucja (w skali kraju) prowadząca
wszystkie prace z tego zakresu.
- Programy badawcze mające na celu zwiększenie produkcji
gazu w oparciu o krajowe zasoby węgla powinny być współfinansowane ze
środków UE przeznaczonych na podnoszenie innowacyjności gospodarki oraz 7PR
UE-program Energetyka-Czyste Technologie Węglowe.
- Istnieje konieczność powołania krajowego centrum wdrażania
czystych technologii węglowych, składających się z wszystkich
zainteresowanych jednostek naukowo badawczych, uczelni technicznych i
przedstawicieli koncernów paliwo-energetycznych i chemicznych, prowadzące
skoordynowane działania na rzecz pozyskiwanie środków na badania oraz wdrażanie
czystych technologii węglowych.
W toku podjętej dyskusji zwrócono także uwagę na potrzebę
uwzględnienia lokalizacji złóż surowców energetycznych i budowlanych w
koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju. Zabezpieczenie złóż przed
ich zabudową jest istotne nie tylko dla zapewnienia zrównoważonego rozwoju
gospodarki kraju, ale także racjonalnego wykorzystania środków finansowych
przeznaczonych na rozwój infrastruktury.
Podkreślano także uwagę na fakt, że na obecnym etapie
rozwoju technologia podziemnego zgazowania nie jest technologią zapewniającą
alternatywę dla aktualnej struktury wykorzystania energetycznych paliw stałych.
Jest ona natomiast technologią stwarzającą szansę na zwiększenie potencjału
zasobowego energetyki oraz zmian w strukturze wykorzystania finalnego produktu
na korzyść paliw płynnych.

Zwracano także uwagę na konieczność koordynacji działań
na szczeblu krajowym w zakresie pozyskiwania środków na badania oraz współpracę
poszczególnych ośrodków naukowych, a także branży wydobywczej i przetwórczej
węgla w rozwoju technologii produkcji paliw płynnych z surowców stałych.
Podkreślano także na konieczność efektywnego informowania
społeczeństwa, poprzez wykorzystanie środków masowego przekazu, o znaczeniu
podejmowanych badań naukowych i wdrażaniu nowych tzw. Czystych Technologii Węglowych
dla rozwoju gospodarki kraju.

Wniosek końcowy
Uczestnicy Konferencji zwracają uwagę na konieczność
zintensyfikowania działań na szczeblu Komisji Europejskiej, zarówno Polski
jak innych krajów UE bogatych w zasoby energetycznych paliw stałych, na rzecz
pozyskiwania środków finansowych na rozwoju czystych technologii węglowych.
Działania te powinny mieć na celu wdrażanie technologii dla potrzeb zwiększenia
bezpieczeństwa wszystkich krajów UE.
Z racji na posiadane zasoby, kadry inżynierskie i naukowe,
dotychczasowe doświadczenia i potencjał badawczy, a także możliwości
finansowania badań, Polska jest predysponowana do podjęcia się roli lidera w badaniach
i aplikacji technologii podziemnego zgazowania węgla w na szeroką skalę
w UE.
Mając na względzie powyższe oraz uwzględniając interesy
polskiej gospodarki, program rozwoju technologii podziemnego zgazowania węgla
powinien otrzymać specjalne wsparcie rządu RP.
Istnieje konieczność powołania krajowego centrum wdrażania
czystych technologii węglowych, składających się z wszystkich
zainteresowanych jednostek naukowo badawczych, uczelni technicznych i przedstawicieli
koncernów paliwo-energetycznych i chemicznych, prowadzące skoordynowane działania
na rzecz pozyskiwania środków na badania oraz wdrażanie czystych technologii
węglowych.
Wskazane jest, aby w strukturze Ministerstwa Gospodarki powołana została
odpowiednia instytucja prowadząca i koordynująca wszystkie prace z zakresu
Czystych Technologii Węglowych.
